suppilatrix

Latin

Etymology

suppīlō + -trīx

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /sup.piːˈlaː.triːks/, [sʊp.piːˈɫaː.triːks]

Noun

suppīlātrīx f (genitive suppīlātrīcis); third declension

  1. (New Latin) she who steals stealthily, a female thief

Declension

Third declension.

Case Singular Plural
nominative suppīlātrīx suppīlātrīcēs
genitive suppīlātrīcis suppīlātrīcum
dative suppīlātrīcī suppīlātrīcibus
accusative suppīlātrīcem suppīlātrīcēs
ablative suppīlātrīce suppīlātrīcibus
vocative suppīlātrīx suppīlātrīcēs

References

  • suppilatrix in Ramminger, Johann (accessed 07.12.09) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.