suppeditans

Latin

Etymology

Present participle of suppeditō.

Participle

suppeditāns m, f, n (genitive suppeditantis); third declension

  1. sufficing

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative suppeditāns suppeditantēs suppeditantia
genitive suppeditantis suppeditantium
dative suppeditantī suppeditantibus
accusative suppeditantem suppeditāns suppeditantēs, suppeditantīs suppeditantia
ablative suppeditante, suppeditantī1 suppeditantibus
vocative suppeditāns suppeditantēs suppeditantia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.