superbiturus

Latin

Etymology

Future active participle of superbiō.

Participle

superbītūrus m (feminine superbītūra, neuter superbītūrum); first/second declension

  1. about to take pride

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative superbītūrus superbītūra superbītūrum superbītūrī superbītūrae superbītūra
genitive superbītūrī superbītūrae superbītūrī superbītūrōrum superbītūrārum superbītūrōrum
dative superbītūrō superbītūrō superbītūrīs
accusative superbītūrum superbītūram superbītūrum superbītūrōs superbītūrās superbītūra
ablative superbītūrō superbītūrā superbītūrō superbītūrīs
vocative superbītūre superbītūra superbītūrum superbītūrī superbītūrae superbītūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.