sufflatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of sufflō
Participle
sufflātus m (feminine sufflāta, neuter sufflātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sufflātus | sufflāta | sufflātum | sufflātī | sufflātae | sufflāta | |
| genitive | sufflātī | sufflātae | sufflātī | sufflātōrum | sufflātārum | sufflātōrum | |
| dative | sufflātō | sufflātō | sufflātīs | ||||
| accusative | sufflātum | sufflātam | sufflātum | sufflātōs | sufflātās | sufflāta | |
| ablative | sufflātō | sufflātā | sufflātō | sufflātīs | |||
| vocative | sufflāte | sufflāta | sufflātum | sufflātī | sufflātae | sufflāta | |
References
- sufflatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.