succisio
Latin
Noun
succīsiō f (genitive succīsiōnis); third declension
- cutting away
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | succīsiō | succīsiōnēs |
| genitive | succīsiōnis | succīsiōnum |
| dative | succīsiōnī | succīsiōnibus |
| accusative | succīsiōnem | succīsiōnēs |
| ablative | succīsiōne | succīsiōnibus |
| vocative | succīsiō | succīsiōnēs |
Related terms
References
- succisio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- succisio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.