subserrulatus
Latin
Etymology
sub- + serrulatus
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /su.pser.ruˈlaː.tus/, [sʊ.psɛr.rʊˈɫaː.tʊs]
Adjective
subserrulātus (feminine subserrulāta, neuter subserrulātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | subserrulātus | subserrulāta | subserrulātum | subserrulātī | subserrulātae | subserrulāta | |
| genitive | subserrulātī | subserrulātae | subserrulātī | subserrulātōrum | subserrulātārum | subserrulātōrum | |
| dative | subserrulātō | subserrulātō | subserrulātīs | ||||
| accusative | subserrulātum | subserrulātam | subserrulātum | subserrulātōs | subserrulātās | subserrulāta | |
| ablative | subserrulātō | subserrulātā | subserrulātō | subserrulātīs | |||
| vocative | subserrulāte | subserrulāta | subserrulātum | subserrulātī | subserrulātae | subserrulāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.