submotus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of submoveō.
Participle
submōtus m (feminine submōta, neuter submōtum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | submōtus | submōta | submōtum | submōtī | submōtae | submōta | |
| genitive | submōtī | submōtae | submōtī | submōtōrum | submōtārum | submōtōrum | |
| dative | submōtō | submōtō | submōtīs | ||||
| accusative | submōtum | submōtam | submōtum | submōtōs | submōtās | submōta | |
| ablative | submōtō | submōtā | submōtō | submōtīs | |||
| vocative | submōte | submōta | submōtum | submōtī | submōtae | submōta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.