subitaneus
Latin
Etymology
Derived from subitus (“sudden, unforeseen”) + -āneus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /su.biˈtaː.ne.us/, [sʊ.bɪˈtaː.ne.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /su.biˈta.ne.us/, [su.biˈtaː.ne.us]
Adjective
subitāneus (feminine subitānea, neuter subitāneum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | subitāneus | subitānea | subitāneum | subitāneī | subitāneae | subitānea | |
| genitive | subitāneī | subitāneae | subitāneī | subitāneōrum | subitāneārum | subitāneōrum | |
| dative | subitāneō | subitāneō | subitāneīs | ||||
| accusative | subitāneum | subitāneam | subitāneum | subitāneōs | subitāneās | subitānea | |
| ablative | subitāneō | subitāneā | subitāneō | subitāneīs | |||
| vocative | subitānee | subitānea | subitāneum | subitāneī | subitāneae | subitānea | |
Descendants
- English: sudden, subitaneous
- French: soudain
- Italian: subitaneo
- Portuguese: subitâneo
- Spanish: subitáneo
References
- subitaneus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- subitaneus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.