striatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of striō.
Participle
striātus m (feminine striāta, neuter striātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | striātus | striāta | striātum | striātī | striātae | striāta | |
| genitive | striātī | striātae | striātī | striātōrum | striātārum | striātōrum | |
| dative | striātō | striātō | striātīs | ||||
| accusative | striātum | striātam | striātum | striātōs | striātās | striāta | |
| ablative | striātō | striātā | striātō | striātīs | |||
| vocative | striāte | striāta | striātum | striātī | striātae | striāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.