spać

See also: spáč

Polish

From Proto-Slavic *sъpati, from Proto-Indo-European *swep-. See also sen.

spać impf

(intransitive) to sleep; to rest in state of reduced consciousness
Nie śpij, tylko ucz się!
Don't sleep, study!
(euphemistic) to sleep with, to have sex [+ z (instrumental) = with someone]
Spałeś z nim?
Did you sleep with him?

Conjugation of spać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		spać
present tense	1st	śpię			śpimy
	2nd	śpisz			śpicie
	3rd	śpi			śpią
past tense	1st	spałem	spałam		spaliśmy	spałyśmy
	2nd	spałeś	spałaś		spaliście	spałyście
	3rd	spał	spała	spało	spali	spały
future tense	1st	będę spał¹	będę spała¹		będziemy spali¹	będziemy spały¹
	2nd	będziesz spał¹	będziesz spała¹		będziecie spali¹	będziecie spały¹
	3rd	będzie spał¹	będzie spała¹	będzie spało¹	będą spali¹	będą spały¹
conditional	1st	spałbym	spałabym		spalibyśmy	spałybyśmy
	2nd	spałbyś	spałabyś		spalibyście	spałybyście
	3rd	spałby	spałaby	spałoby	spaliby	spałyby
imperative	1st	—			śpijmy
	2nd	śpij			śpijcie
	3rd	niech śpi			niech śpią
active adjectival participle		śpiący	śpiąca	śpiące	śpiący	śpiące
contemporary adverbial participle		śpiąc
impersonal past		spano
verbal noun		spanie
¹ or: będę spać, będziesz spać etc.

verbs derived from spać

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.