sopimusoikeus
Finnish
Etymology
From sopimus (“contract, agreement, treaty, compact, pact”) + oikeus (“law (system of formal statutes and informal normative principles)”).
Noun
sopimusoikeus
- (law) contract law (area of law pertaining to the rights and duties that arise from agreements)
Declension
| Inflection of sopimusoikeus (Kotus type 40/kalleus, t-d gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | sopimusoikeus | — | |
| genitive | sopimusoikeuden | — | |
| partitive | sopimusoikeutta | — | |
| illative | sopimusoikeuteen | — | |
| singular | plural | ||
| nominative | sopimusoikeus | — | |
| accusative | nom. | sopimusoikeus | — |
| gen. | sopimusoikeuden | ||
| genitive | sopimusoikeuden | — | |
| partitive | sopimusoikeutta | — | |
| inessive | sopimusoikeudessa | — | |
| elative | sopimusoikeudesta | — | |
| illative | sopimusoikeuteen | — | |
| adessive | sopimusoikeudella | — | |
| ablative | sopimusoikeudelta | — | |
| allative | sopimusoikeudelle | — | |
| essive | sopimusoikeutena | — | |
| translative | sopimusoikeudeksi | — | |
| instructive | — | — | |
| abessive | sopimusoikeudetta | — | |
| comitative | — | — | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.