somnulentus
Latin
Alternative forms
Etymology
From somnus (“sleep”) + -ulentus (“full of, abounding in”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /som.nuˈlen.tus/, [sɔm.nʊˈɫɛn.tʊs]
Adjective
somnulentus (feminine somnulenta, neuter somnulentum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | somnulentus | somnulenta | somnulentum | somnulentī | somnulentae | somnulenta | |
| genitive | somnulentī | somnulentae | somnulentī | somnulentōrum | somnulentārum | somnulentōrum | |
| dative | somnulentō | somnulentō | somnulentīs | ||||
| accusative | somnulentum | somnulentam | somnulentum | somnulentōs | somnulentās | somnulenta | |
| ablative | somnulentō | somnulentā | somnulentō | somnulentīs | |||
| vocative | somnulente | somnulenta | somnulentum | somnulentī | somnulentae | somnulenta | |
Derived terms
- somnulentia
References
- somnulentus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- somnulentus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.