sollicitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of sollicitō.
Participle
sollicitātus m (feminine sollicitāta, neuter sollicitātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sollicitātus | sollicitāta | sollicitātum | sollicitātī | sollicitātae | sollicitāta | |
| genitive | sollicitātī | sollicitātae | sollicitātī | sollicitātōrum | sollicitātārum | sollicitātōrum | |
| dative | sollicitātō | sollicitātō | sollicitātīs | ||||
| accusative | sollicitātum | sollicitātam | sollicitātum | sollicitātōs | sollicitātās | sollicitāta | |
| ablative | sollicitātō | sollicitātā | sollicitātō | sollicitātīs | |||
| vocative | sollicitāte | sollicitāta | sollicitātum | sollicitātī | sollicitātae | sollicitāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.