sladaigh

Irish

Etymology 1

From slad +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

sladaigh (present analytic sladaíonn, future analytic sladóidh, verbal noun sladú, past participle sladaithe)

(transitive, intransitive) Alternative form of slad (“plunder, pillage, loot; devastate, destroy”)

Conjugation

Second Conjugation

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	sladaím	sladaíonn tú; sladaír^†	sladaíonn sé, sí	sladaímid; sladaíonn muid	sladaíonn sibh	sladaíonn siad; sladaíd^†	a shladaíonn; a shladaíos / a sladaíonn; a sladaíos	sladaítear
	past	shladaigh mé; shladaíos	shladaigh tú; shladaís	shladaigh sé, sí	shladaíomar; shladaigh muid	shladaigh sibh; shladaíobhair	shladaigh siad; shladaíodar	a shladaigh / ar shladaigh*	sladaíodh
	past habitual	shladaínn	shladaíteá	shladaíodh sé, sí	shladaímis; shladaíodh muid	shladaíodh sibh	shladaídís; shladaíodh siad	a shladaíodh / ar shladaíodh*	shladaítí
	future	sladóidh mé; sladód; sladóchaidh mé^†	sladóidh tú; sladóir^†; sladóchaidh tú^†	sladóidh sé, sí; sladóchaidh sé, sí^†	sladóimid; sladóidh muid; sladóchaimid^†; sladóchaidh muid^†	sladóidh sibh; sladóchaidh sibh^†	sladóidh siad; sladóid^†; sladóchaidh siad^†	a shladóidh; a shladós; a shladóchaidh^†; a shladóchas^† / a sladóidh; a sladós; a sladóchaidh^†; a sladóchas^†	sladófar; sladóchar^†
conditional		shladóinn; shladóchainn^†	shladófá; shladóchthá^†	shladódh sé, sí; shladóchadh sé, sí^†	shladóimis; shladódh muid; shladóchaimis^†; shladóchadh muid^†	shladódh sibh; shladóchadh sibh^†	shladóidís; shladódh siad; shladóchadh siad^†	a shladódh; a shladóchadh^† / ar shladódh; ar shladóchadh^†	shladófaí; shladóchthaí^†
subjunctive	present	go sladaí mé; go sladaíod^†	go sladaí tú; go sladaír^†	go sladaí sé, sí	go sladaímid; go sladaí muid	go sladaí sibh	go sladaí siad; go sladaíd^†	—	go sladaítear
subjunctive	past	dá sladaínn	dá sladaíteá	dá sladaíodh sé, sí	dá sladaímis; dá sladaíodh muid	dá sladaíodh sibh	dá sladaídís; dá sladaíodh siad	—	dá sladaítí
imperative		sladaím	sladaigh	sladaíodh sé, sí	sladaímis	sladaígí; sladaídh^†	sladaídís	—	sladaítear
verbal noun		sladú
past participle		sladaithe

*Indirect relative
† Dialect form

Etymology 2

Adjective

sladaigh

inflection of sladach (“plundering, pillaging, looting; devastating, destructive”):
1. genitive singular masculine
2. vocative singular masculine

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
sladaigh	shladaigh after an, tsladaigh	not applicable
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.