skui

Verb

skui (present skuas, past skuis, future skuos, conditional skuus, volitive skuu)

1. (transitive) to shake, to shake out of fear.

   2002, La Sankta Biblio‎, I Makabeoj 3:25:

   Depost tiam oni timis Judason kaj liajn fratojn. La ĉirkaŭajn popolojn tre skuis la timo.

   Then Judas and his brothers began to be feared, and dread fell upon the Gentiles about them.

Conjugation

Conjugation of skui present past future singular plural singular plural singular plural tense skuas skuis skuos active participle skuanta skuantaj skuinta skuintaj skuonta skuontaj acc. skuantan skuantajn skuintan skuintajn skuontan skuontajn passive participle skuata skuataj skuita skuitaj skuota skuotaj acc. skuatan skuatajn skuitan skuitajn skuotan skuotajn nominal active participle skuanto skuantoj skuinto skuintoj skuonto skuontoj acc. skuanton skuantojn skuinton skuintojn skuonton skuontojn nominal passive participle skuato skuatoj skuito skuitoj skuoto skuotoj acc. skuaton skuatojn skuiton skuitojn skuoton skuotojn adverbial active participle skuante skuinte skuonte adverbial passive participle skuate skuite skuote infinitive skui imperative skuu conditional skuus