skarżyć

Polish

From dialectal Proto-Slavic *skr̥žiti, from *skrъgati, *skrъžǫ.

IPA^(key): /ˈskar.ʐɨt͡ɕ/

skarżyć impf (perfective oskarżyć)

Conjugation of skarżyć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		skarżyć
present tense	1st	skarżę			skarżymy
	2nd	skarżysz			skarżycie
	3rd	skarży			skarżą
past tense	1st	skarżyłem	skarżyłam		skarżyliśmy	skarżyłyśmy
	2nd	skarżyłeś	skarżyłaś		skarżyliście	skarżyłyście
	3rd	skarżył	skarżyła	skarżyło	skarżyli	skarżyły
future tense	1st	będę skarżył¹	będę skarżyła¹		będziemy skarżyli¹	będziemy skarżyły¹
	2nd	będziesz skarżył¹	będziesz skarżyła¹		będziecie skarżyli¹	będziecie skarżyły¹
	3rd	będzie skarżył¹	będzie skarżyła¹	będzie skarżyło¹	będą skarżyli¹	będą skarżyły¹
conditional	1st	skarżyłbym	skarżyłabym		skarżylibyśmy	skarżyłybyśmy
	2nd	skarżyłbyś	skarżyłabyś		skarżylibyście	skarżyłybyście
	3rd	skarżyłby	skarżyłaby	skarżyłoby	skarżyliby	skarżyłyby
imperative	1st	—			skarżmy
	2nd	skarż			skarżcie
	3rd	niech skarży			niech skarżą
active adjectival participle		skarżący	skarżąca	skarżące	skarżący	skarżące
passive adjectival participle		skarżony	skarżona	skarżone	skarżeni	skarżone
contemporary adverbial participle		skarżąc
impersonal past		skarżono
verbal noun		skarżenie
¹ or: będę skarżyć, będziesz skarżyć etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.