sincipitalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /sin.ki.piˈtaː.lis/, [sɪŋ.kɪ.pɪˈtaː.lɪs]
Adjective
sincipitālis (neuter sincipitāle); third declension
- (New Latin, anatomy) sincipital (of or pertaining to the sinciput)
- For quotations of use of this term, see Citations:sincipitalis.
Declension
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | sincipitālis | sincipitāle | sincipitālēs | sincipitālia | |
| genitive | sincipitālis | sincipitālium | |||
| dative | sincipitālī | sincipitālibus | |||
| accusative | sincipitālem | sincipitāle | sincipitālēs | sincipitālia | |
| ablative | sincipitālī | sincipitālibus | |||
| vocative | sincipitālis | sincipitāle | sincipitālēs | sincipitālia | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.