simulatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of simulō.
Participle
simulātus m (feminine simulāta, neuter simulātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | simulātus | simulāta | simulātum | simulātī | simulātae | simulāta | |
| genitive | simulātī | simulātae | simulātī | simulātōrum | simulātārum | simulātōrum | |
| dative | simulātō | simulātō | simulātīs | ||||
| accusative | simulātum | simulātam | simulātum | simulātōs | simulātās | simulāta | |
| ablative | simulātō | simulātā | simulātō | simulātīs | |||
| vocative | simulāte | simulāta | simulātum | simulātī | simulātae | simulāta | |
References
- simulatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- crocodiles' tears: lacrimae simulatae
- crocodiles' tears: lacrimae simulatae
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.