similaris
Latin
Etymology
Medieval Latin. From similis.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /si.miˈlaː.ris/, [sɪ.mɪˈɫaː.rɪs]
Adjective
similāris (neuter similāre); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | similāris | similāre | similārēs | similāria | |
| genitive | similāris | similārium | |||
| dative | similārī | similāribus | |||
| accusative | similārem | similāre | similārēs, similārīs | similāria | |
| ablative | similārī | similāribus | |||
| vocative | similāris | similāre | similārēs | similāria | |
Verb
similāris
- second-person singular present passive indicative of similō
References
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.