silvaticus
Latin
Etymology
From silva (“woods, forest”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /silˈwaː.ti.kus/, [sɪɫˈwaː.tɪ.kʊs]
Adjective
silvāticus (feminine silvātica, neuter silvāticum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | silvāticus | silvātica | silvāticum | silvāticī | silvāticae | silvātica | |
| genitive | silvāticī | silvāticae | silvāticī | silvāticōrum | silvāticārum | silvāticōrum | |
| dative | silvāticō | silvāticō | silvāticīs | ||||
| accusative | silvāticum | silvāticam | silvāticum | silvāticōs | silvāticās | silvātica | |
| ablative | silvāticō | silvāticā | silvāticō | silvāticīs | |||
| vocative | silvātice | silvātica | silvāticum | silvāticī | silvāticae | silvātica | |
Descendants
References
- silvaticus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- silvaticus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- silvaticus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.