sidigi

See also: sidiĝi

Esperanto

Etymology

sidi +‎ -igi

Verb

sidigi (present sidigas, past sidigis, future sidigos, conditional sidigus, volitive sidigu)

  1. (transitive) to seat

Conjugation

Conjugation of sidigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense sidigas sidigis sidigos
active participle sidiganta sidigantaj sidiginta sidigintaj sidigonta sidigontaj
acc. sidigantan sidigantajn sidigintan sidigintajn sidigontan sidigontajn
passive participle sidigata sidigataj sidigita sidigitaj sidigota sidigotaj
acc. sidigatan sidigatajn sidigitan sidigitajn sidigotan sidigotajn
nominal active participle sidiganto sidigantoj sidiginto sidigintoj sidigonto sidigontoj
acc. sidiganton sidigantojn sidiginton sidigintojn sidigonton sidigontojn
nominal passive participle sidigato sidigatoj sidigito sidigitoj sidigoto sidigotoj
acc. sidigaton sidigatojn sidigiton sidigitojn sidigoton sidigotojn
adverbial active participle sidigante sidiginte sidigonte
adverbial passive participle sidigate sidigite sidigote
infinitive sidigi imperative sidigu conditional sidigus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.