siccatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of siccō.
Participle
siccātus m (feminine siccāta, neuter siccātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | siccātus | siccāta | siccātum | siccātī | siccātae | siccāta | |
| genitive | siccātī | siccātae | siccātī | siccātōrum | siccātārum | siccātōrum | |
| dative | siccātō | siccātō | siccātīs | ||||
| accusative | siccātum | siccātam | siccātum | siccātōs | siccātās | siccāta | |
| ablative | siccātō | siccātā | siccātō | siccātīs | |||
| vocative | siccāte | siccāta | siccātum | siccātī | siccātae | siccāta | |
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.