septicus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek σηπτικός (sēptikós).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈseːp.ti.kus/, [ˈseːp.tɪ.kʊs]
Adjective
sēpticus (feminine sēptica, neuter sēpticum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēpticus | sēptica | sēpticum | sēpticī | sēpticae | sēptica | |
| genitive | sēpticī | sēpticae | sēpticī | sēpticōrum | sēpticārum | sēpticōrum | |
| dative | sēpticō | sēpticō | sēpticīs | ||||
| accusative | sēpticum | sēpticam | sēpticum | sēpticōs | sēpticās | sēptica | |
| ablative | sēpticō | sēpticā | sēpticō | sēpticīs | |||
| vocative | sēptice | sēptica | sēpticum | sēpticī | sēpticae | sēptica | |
Descendants
- → French: septique
References
- septicus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- septicus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.