seminandus
Latin
Etymology
Participle
sēminandus m (feminine sēminanda, neuter sēminandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēminandus | sēminanda | sēminandum | sēminandī | sēminandae | sēminanda | |
| genitive | sēminandī | sēminandae | sēminandī | sēminandōrum | sēminandārum | sēminandōrum | |
| dative | sēminandō | sēminandō | sēminandīs | ||||
| accusative | sēminandum | sēminandam | sēminandum | sēminandōs | sēminandās | sēminanda | |
| ablative | sēminandō | sēminandā | sēminandō | sēminandīs | |||
| vocative | sēminande | sēminanda | sēminandum | sēminandī | sēminandae | sēminanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.