seminalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /seː.miˈnaː.lis/, [seː.mɪˈnaː.lɪs]
Adjective
sēminālis (neuter sēmināle); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | sēminālis | sēmināle | sēminālēs | sēminālia | |
| genitive | sēminālis | sēminālium | |||
| dative | sēminālī | sēminālibus | |||
| accusative | sēminālem | sēmināle | sēminālēs | sēminālia | |
| ablative | sēminālī | sēminālibus | |||
| vocative | sēminālis | sēmināle | sēminālēs | sēminālia | |
Descendants
- → French: séminal
References
- seminalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- seminalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.