semigratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of sēmigrō
Participle
sēmigrātus m (feminine sēmigrāta, neuter sēmigrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēmigrātus | sēmigrāta | sēmigrātum | sēmigrātī | sēmigrātae | sēmigrāta | |
| genitive | sēmigrātī | sēmigrātae | sēmigrātī | sēmigrātōrum | sēmigrātārum | sēmigrātōrum | |
| dative | sēmigrātō | sēmigrātō | sēmigrātīs | ||||
| accusative | sēmigrātum | sēmigrātam | sēmigrātum | sēmigrātōs | sēmigrātās | sēmigrāta | |
| ablative | sēmigrātō | sēmigrātā | sēmigrātō | sēmigrātīs | |||
| vocative | sēmigrāte | sēmigrāta | sēmigrātum | sēmigrātī | sēmigrātae | sēmigrāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.