seiunctus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of sēiungō.
Participle
sēiunctus m (feminine sēiuncta, neuter sēiunctum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēiunctus | sēiuncta | sēiunctum | sēiunctī | sēiunctae | sēiuncta | |
| genitive | sēiunctī | sēiunctae | sēiunctī | sēiunctōrum | sēiunctārum | sēiunctōrum | |
| dative | sēiunctō | sēiunctō | sēiunctīs | ||||
| accusative | sēiunctum | sēiunctam | sēiunctum | sēiunctōs | sēiunctās | sēiuncta | |
| ablative | sēiunctō | sēiunctā | sēiunctō | sēiunctīs | |||
| vocative | sēiuncte | sēiuncta | sēiunctum | sēiunctī | sēiunctae | sēiuncta | |
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.