secutuleius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /se.kuː.tuˈleː.i.us/, [sɛ.kuː.tʊˈɫeː.i.ʊs]
Adjective
secūtulēius (feminine secūtulēia, neuter secūtulēium); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | secūtulēius | secūtulēia | secūtulēium | secūtulēiī | secūtulēiae | secūtulēia | |
| genitive | secūtulēiī | secūtulēiae | secūtulēiī | secūtulēiōrum | secūtulēiārum | secūtulēiōrum | |
| dative | secūtulēiō | secūtulēiō | secūtulēiīs | ||||
| accusative | secūtulēium | secūtulēiam | secūtulēium | secūtulēiōs | secūtulēiās | secūtulēia | |
| ablative | secūtulēiō | secūtulēiā | secūtulēiō | secūtulēiīs | |||
| vocative | secūtulēie | secūtulēia | secūtulēium | secūtulēiī | secūtulēiae | secūtulēia | |
Derived terms
References
- secutuleius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- secutuleius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.