secretior
Latin
Adjective
sēcrētior (neuter sēcrētius); third declension
- separated (etc.) further
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | sēcrētior | sēcrētius | sēcrētiōrēs | sēcrētiōra | |
| genitive | sēcrētiōris | sēcrētiōrum | |||
| dative | sēcrētiōrī | sēcrētiōribus | |||
| accusative | sēcrētiōrem | sēcrētius | sēcrētiōrēs | sēcrētiōra | |
| ablative | sēcrētiōre | sēcrētiōribus | |||
| vocative | sēcrētior | sēcrētius | sēcrētiōrēs | sēcrētiōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.