secessus
Latin
Etymology 1
Perfect passive participle of sēcēdō (“I withdraw, rebel”).
Participle
sēcessus m (feminine sēcessa, neuter sēcessum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sēcessus | sēcessa | sēcessum | sēcessī | sēcessae | sēcessa | |
| genitive | sēcessī | sēcessae | sēcessī | sēcessōrum | sēcessārum | sēcessōrum | |
| dative | sēcessō | sēcessō | sēcessīs | ||||
| accusative | sēcessum | sēcessam | sēcessum | sēcessōs | sēcessās | sēcessa | |
| ablative | sēcessō | sēcessā | sēcessō | sēcessīs | |||
| vocative | sēcesse | sēcessa | sēcessum | sēcessī | sēcessae | sēcessa | |
Etymology 2
From sēcēdō (I withdraw, rebel) + -tus (noun formation suffix)
Noun
sēcessus m (genitive sēcessūs); fourth declension
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | sēcessus | sēcessūs |
| genitive | sēcessūs | sēcessuum |
| dative | sēcessuī | sēcessibus |
| accusative | sēcessum | sēcessūs |
| ablative | sēcessū | sēcessibus |
| vocative | sēcessus | sēcessūs |
References
- secessus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- secessus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- secessus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- secessus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.