scutarius
Latin
Etymology
From scūtum (“shield”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /skuːˈtaː.ri.us/, [skuːˈtaː.ri.ʊs]
Adjective
scūtārius (feminine scūtāria, neuter scūtārium); first/second declension
- (Late Latin) of a shield, belonging to a shield
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | scūtārius | scūtāria | scūtārium | scūtāriī | scūtāriae | scūtāria | |
| genitive | scūtāriī | scūtāriae | scūtāriī | scūtāriōrum | scūtāriārum | scūtāriōrum | |
| dative | scūtāriō | scūtāriō | scūtāriīs | ||||
| accusative | scūtārium | scūtāriam | scūtārium | scūtāriōs | scūtāriās | scūtāria | |
| ablative | scūtāriō | scūtāriā | scūtāriō | scūtāriīs | |||
| vocative | scūtārie | scūtāria | scūtārium | scūtāriī | scūtāriae | scūtāria | |
Noun
scūtārius m (genitive scūtāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | scūtārius | scūtāriī |
| genitive | scūtāriī | scūtāriōrum |
| dative | scūtāriō | scūtāriīs |
| accusative | scūtārium | scūtāriōs |
| ablative | scūtāriō | scūtāriīs |
| vocative | scūtārie | scūtāriī |
Descendants
References
- scutarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- scutarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- scutarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- scutarius in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.