scius
See also: sciùs
Esperanto
Verb
scius
- conditional of scii
Latin
Etymology
From sciō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈski.us/, [ˈski.ʊs]
Adjective
scius (feminine scia, neuter scium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | scius | scia | scium | sciī | sciae | scia | |
| genitive | sciī | sciae | sciī | sciōrum | sciārum | sciōrum | |
| dative | sciō | sciō | sciīs | ||||
| accusative | scium | sciam | scium | sciōs | sciās | scia | |
| ablative | sciō | sciā | sciō | sciīs | |||
| vocative | scie | scia | scium | sciī | sciae | scia | |
Derived terms
References
- scius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- scius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- scius in The Perseus Project (1999) Perseus Encyclopedia
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.