scitulus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈskiː.tu.lus/, [ˈskiː.tʊ.ɫʊs]
Adjective
scītulus (feminine scītula, neuter scītulum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | scītulus | scītula | scītulum | scītulī | scītulae | scītula | |
| genitive | scītulī | scītulae | scītulī | scītulōrum | scītulārum | scītulōrum | |
| dative | scītulō | scītulō | scītulīs | ||||
| accusative | scītulum | scītulam | scītulum | scītulōs | scītulās | scītula | |
| ablative | scītulō | scītulā | scītulō | scītulīs | |||
| vocative | scītule | scītula | scītulum | scītulī | scītulae | scītula | |
Derived terms
Related terms
References
- scitulus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- scitulus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- scitulus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.