scintillatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of scintillō.
Participle
scintillātus m (feminine scintillāta, neuter scintillātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | scintillātus | scintillāta | scintillātum | scintillātī | scintillātae | scintillāta | |
| genitive | scintillātī | scintillātae | scintillātī | scintillātōrum | scintillātārum | scintillātōrum | |
| dative | scintillātō | scintillātō | scintillātīs | ||||
| accusative | scintillātum | scintillātam | scintillātum | scintillātōs | scintillātās | scintillāta | |
| ablative | scintillātō | scintillātā | scintillātō | scintillātīs | |||
| vocative | scintillāte | scintillāta | scintillātum | scintillātī | scintillātae | scintillāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.