scaoil
Irish
Etymology
From Old Irish scaílid (“to scatter, disperse”).
Verb
scaoil (present analytic scaoileann, future analytic scaoilfidh, verbal noun scaoileadh, past participle scaoilte)
- to loose, loosen, release, discharge
- to let go, discharge
- to disband, disperse; to break loose
- to dissolve
- to resolve
- to remove, relieve
- to make known, reveal
- to give away, distribute
- to discharge, fire; to shoot
Conjugation
First Conjugation (A)
| singular | plural | relative | autonomous | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | scaoilim | scaoileann tú; scaoilir† |
scaoileann sé, sí | scaoilimid | scaoileann sibh | scaoileann siad; scaoilid† |
a scaoileann; a scaoileas | scaoiltear |
| past | scaoil mé; scaoileas | scaoil tú; scaoilis | scaoil sé, sí | scaoileamar; scaoil muid | scaoil sibh; scaoileabhair | scaoil siad; scaoileadar | a scaoil / ar scaoil* |
scaoileadh | |
| past habitual | scaoilinn | scaoilteá | scaoileadh sé, sí | scaoilimis; scaoileadh muid | scaoileadh sibh | scaoilidís; scaoileadh siad | a scaoileadh / ar scaoileadh* |
scaoiltí | |
| future | scaoilfidh mé; scaoilfead |
scaoilfidh tú; scaoilfir† |
scaoilfidh sé, sí | scaoilfimid; scaoilfidh muid |
scaoilfidh sibh | scaoilfidh siad; scaoilfid† |
a scaoilfidh; a scaoilfeas | scaoilfear | |
| conditional | scaoilfinn | scaoilfeá | scaoilfeadh sé, sí | scaoilfimis; scaoilfeadh muid | scaoilfeadh sibh | scaoilfidís; scaoilfeadh siad | a scaoilfeadh / ar scaoilfeadh* |
scaoilfí | |
| subjunctive | present | go scaoile mé; go scaoilead† |
go scaoile tú; go scaoilir† |
go scaoile sé, sí | go scaoilimid; go scaoile muid |
go scaoile sibh | go scaoile siad; go scaoilid† |
— | go scaoiltear |
| past | dá scaoilinn | dá scaoilteá | dá scaoileadh sé, sí | dá scaoilimis; dá scaoileadh muid |
dá scaoileadh sibh | dá scaoilidís; dá scaoileadh siad |
— | dá scaoiltí | |
| imperative | scaoilim | scaoil | scaoileadh sé, sí | scaoilimis | scaoiligí; scaoilidh† |
scaoilidís | — | scaoiltear | |
| verbal noun | scaoileadh | ||||||||
| past participle | scaoilte | ||||||||
* Indirect relative
† Archaic or dialect form
Derived terms
Terms derived from scaoil
Further reading
- “scaílid” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.
- "scaoil" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
- Entries containing “scaoil” in English-Irish Dictionary, An Gúm, 1959, by Tomás de Bhaldraithe.
- Entries containing “scaoil” in New English-Irish Dictionary by Foras na Gaeilge.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.