saturatus
See also: satu ratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of saturō.
Participle
saturātus m (feminine saturāta, neuter saturātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | saturātus | saturāta | saturātum | saturātī | saturātae | saturāta | |
| genitive | saturātī | saturātae | saturātī | saturātōrum | saturātārum | saturātōrum | |
| dative | saturātō | saturātō | saturātīs | ||||
| accusative | saturātum | saturātam | saturātum | saturātōs | saturātās | saturāta | |
| ablative | saturātō | saturātā | saturātō | saturātīs | |||
| vocative | saturāte | saturāta | saturātum | saturātī | saturātae | saturāta | |
References
- saturatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- saturatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- saturatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.