satactus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of satagō
Participle
satactus m (feminine satacta, neuter satactum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | satactus | satacta | satactum | satactī | satactae | satacta | |
| genitive | satactī | satactae | satactī | satactōrum | satactārum | satactōrum | |
| dative | satactō | satactō | satactīs | ||||
| accusative | satactum | satactam | satactum | satactōs | satactās | satacta | |
| ablative | satactō | satactā | satactō | satactīs | |||
| vocative | satacte | satacta | satactum | satactī | satactae | satacta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.