saru
Hungarian
Etymology
From a Turkic language, compare Old Turkic çaruk, Turkish çarık (“sandal”).
Pronunciation
- IPA(key): [ˈʃɒru]
- Hyphenation: sa‧ru
Noun
saru (plural saruk)
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | saru | saruk |
| accusative | sarut | sarukat |
| dative | sarunak | saruknak |
| instrumental | saruval | sarukkal |
| causal-final | saruért | sarukért |
| translative | saruvá | sarukká |
| terminative | saruig | sarukig |
| essive-formal | saruként | sarukként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | saruban | sarukban |
| superessive | sarun | sarukon |
| adessive | sarunál | saruknál |
| illative | saruba | sarukba |
| sublative | sarura | sarukra |
| allative | saruhoz | sarukhoz |
| elative | saruból | sarukból |
| delative | saruról | sarukról |
| ablative | sarutól | saruktól |
| Possessive forms of saru | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | sarum | saruim |
| 2nd person sing. | sarud | saruid |
| 3rd person sing. | saruja | sarui |
| 1st person plural | sarunk | saruink |
| 2nd person plural | sarutok | saruitok |
| 3rd person plural | sarujuk | saruik |
Japanese
Romanization
saru
Sonsorolese
Noun
saru
Reference
- Sonsorolese language, sur sonsorol.com
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.