sanatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of sānō.
Participle
sānātus m (feminine sānāta, neuter sānātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | sānātus | sānāta | sānātum | sānātī | sānātae | sānāta | |
| genitive | sānātī | sānātae | sānātī | sānātōrum | sānātārum | sānātōrum | |
| dative | sānātō | sānātō | sānātīs | ||||
| accusative | sānātum | sānātam | sānātum | sānātōs | sānātās | sānāta | |
| ablative | sānātō | sānātā | sānātō | sānātīs | |||
| vocative | sānāte | sānāta | sānātum | sānātī | sānātae | sānāta | |
Derived Terms
- (Vulgar Latin) sanatīvus
Descendants
- Portuguese: sadio
- Swedish: sanatorium
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.