salitus
See also: sālītus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of saliō
Participle
salītus m (feminine salīta, neuter salītum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | salītus | salīta | salītum | salītī | salītae | salīta | |
| genitive | salītī | salītae | salītī | salītōrum | salītārum | salītōrum | |
| dative | salītō | salītō | salītīs | ||||
| accusative | salītum | salītam | salītum | salītōs | salītās | salīta | |
| ablative | salītō | salītā | salītō | salītīs | |||
| vocative | salīte | salīta | salītum | salītī | salītae | salīta | |
References
- salitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.