sünnet

Turkish

Etymology

From Arabic سُنَّة‎ (sunna). Compare Azerbaijani sünnət.

Noun

sünnet (definite accusative sünneti, plural sünnetler)

  1. (Islam) Sunna
  2. circumcision (excising foreskin from penis)

Declension

Inflection
Nominative sünnet
Definite accusative sünneti
Singular Plural
Nominative sünnet sünnetler
Definite accusative sünneti sünnetleri
Dative sünnete sünnetlere
Locative sünnette sünnetlerde
Ablative sünnetten sünnetlerden
Genitive sünnetin sünnetlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular sünnetim sünnetlerim
2nd singular sünnetin sünnetlerin
3rd singular sünneti sünnetleri
1st plural sünnetimiz sünnetlerimiz
2nd plural sünnetiniz sünnetleriniz
3rd plural sünnetleri sünnetleri

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.