söğüt

See also: Söğüt

Turkish

Etymology

From Old Turkic sögüt, from Proto-Turkic.

Pronunciation

  • IPA(key): /sœɰyt/

Noun

söğüt (definite accusative söğüdü, plural söğütler)

  1. willow

Declension

Inflection
Nominative söğüt
Definite accusative söğüdü
Singular Plural
Nominative söğüt söğütler
Definite accusative söğüdü söğütleri
Dative söğüde söğütlere
Locative söğütte söğütlerde
Ablative söğütten söğütlerden
Genitive söğüdün söğütlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular söğüdüm söğütlerim
2nd singular söğüdün söğütlerin
3rd singular söğüdü söğütleri
1st plural söğüdümüz söğütlerimiz
2nd plural söğüdünüz söğütleriniz
3rd plural söğütleri söğütleri
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.