rugać

Polish

Borrowed from Russian ругать (rugatʹ), from Proto-Slavic *rǫgati.

IPA^(key): /ˈru.ɡat͡ɕ/

rugać impf (perfective zrugać)

Conjugation of rugać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		rugać
present tense	1st	rugam			rugamy
	2nd	rugasz			rugacie
	3rd	ruga			rugają
past tense	1st	rugałem	rugałam		rugaliśmy	rugałyśmy
	2nd	rugałeś	rugałaś		rugaliście	rugałyście
	3rd	rugał	rugała	rugało	rugali	rugały
future tense	1st	będę rugał¹	będę rugała¹		będziemy rugali¹	będziemy rugały¹
	2nd	będziesz rugał¹	będziesz rugała¹		będziecie rugali¹	będziecie rugały¹
	3rd	będzie rugał¹	będzie rugała¹	będzie rugało¹	będą rugali¹	będą rugały¹
conditional	1st	rugałbym	rugałabym		rugalibyśmy	rugałybyśmy
	2nd	rugałbyś	rugałabyś		rugalibyście	rugałybyście
	3rd	rugałby	rugałaby	rugałoby	rugaliby	rugałyby
imperative	1st	—			rugajmy
	2nd	rugaj			rugajcie
	3rd	niech ruga			niech rugają
active adjectival participle		rugający	rugająca	rugające	rugający	rugające
passive adjectival participle		rugany	rugana	rugane	rugani	rugane
contemporary adverbial participle		rugając
impersonal past		rugano
verbal noun		ruganie
¹ or: będę rugać, będziesz rugać etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.