roratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of rōrō.
Participle
rōrātus m (feminine rōrāta, neuter rōrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rōrātus | rōrāta | rōrātum | rōrātī | rōrātae | rōrāta | |
| genitive | rōrātī | rōrātae | rōrātī | rōrātōrum | rōrātārum | rōrātōrum | |
| dative | rōrātō | rōrātō | rōrātīs | ||||
| accusative | rōrātum | rōrātam | rōrātum | rōrātōs | rōrātās | rōrāta | |
| ablative | rōrātō | rōrātā | rōrātō | rōrātīs | |||
| vocative | rōrāte | rōrāta | rōrātum | rōrātī | rōrātae | rōrāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.