rompi

Verb

rompi

1. first-person singular present subjunctive form of rompre
2. third-person singular present subjunctive form of rompre
3. third-person singular imperative form of rompre

Etymology

Common Romance, ultimately from Latin rumpō.

Verb

rompi (present rompas, past rompis, future rompos, conditional rompus, volitive rompu)

1. to break

Conjugation

Conjugation of rompi present past future singular plural singular plural singular plural tense rompas rompis rompos active participle rompanta rompantaj rompinta rompintaj romponta rompontaj acc. rompantan rompantajn rompintan rompintajn rompontan rompontajn passive participle rompata rompataj rompita rompitaj rompota rompotaj acc. rompatan rompatajn rompitan rompitajn rompotan rompotajn nominal active participle rompanto rompantoj rompinto rompintoj romponto rompontoj acc. rompanton rompantojn rompinton rompintojn romponton rompontojn nominal passive participle rompato rompatoj rompito rompitoj rompoto rompotoj acc. rompaton rompatojn rompiton rompitojn rompoton rompotojn adverbial active participle rompante rompinte romponte adverbial passive participle rompate rompite rompote infinitive rompi imperative rompu conditional rompus

Etymology

From Latin rumpere, present active infinitive of rumpō.

Verb

rompi (past participle rot)

1. (transitive) to break, smash

Adjective

rompi

1. masculine plural of rompo

Verb

rompi

1. second-person singular present of rompere

Anagrams

• pormi, primo, Primo

Verb

rompi

1. first-person singular preterite of romper