romanicus
Latin
Etymology
From rōmānus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /roːˈmaː.ni.kus/, [roːˈmaː.nɪ.kʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /roˈma.ni.kus/, [roˈmaː.ni.kus]
Adjective
rōmānicus (feminine rōmānica, neuter rōmānicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rōmānicus | rōmānica | rōmānicum | rōmānicī | rōmānicae | rōmānica | |
| genitive | rōmānicī | rōmānicae | rōmānicī | rōmānicōrum | rōmānicārum | rōmānicōrum | |
| dative | rōmānicō | rōmānicō | rōmānicīs | ||||
| accusative | rōmānicum | rōmānicam | rōmānicum | rōmānicōs | rōmānicās | rōmānica | |
| ablative | rōmānicō | rōmānicā | rōmānicō | rōmānicīs | |||
| vocative | rōmānice | rōmānica | rōmānicum | rōmānicī | rōmānicae | rōmānica | |
Derived terms
Related terms
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.