rois
French
Pronunciation
- IPA(key): /ʁwɑ/, /ʁwa/
Noun
rois m pl
- plural of roi
Anagrams
Irish
Etymology 1
Noun
rois f (genitive singular roise, nominative plural roiseanna or roiste)
Declension
Declension of rois
Second declension
|
Bare forms
|
Forms with the definite article
|
- Alternative plural: roiste
Etymology 2
Verb
rois (present analytic roiseann, future analytic roisfidh, verbal noun roiseadh, past participle roiste)
- (transitive, intransitive) ravel out, unravel
- (transitive, intransitive) rip, rend, tear
Conjugation
First Conjugation (A)
| singular | plural | relative | autonomous | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | roisim | roiseann tú; roisir† |
roiseann sé, sí | roisimid | roiseann sibh | roiseann siad; roisid† |
a roiseann; a roiseas | roistear |
| past | rois mé; roiseas | rois tú; roisis | rois sé, sí | roiseamar; rois muid | rois sibh; roiseabhair | rois siad; roiseadar | a rois / ar rois* |
roiseadh | |
| past habitual | roisinn | roisteá | roiseadh sé, sí | roisimis; roiseadh muid | roiseadh sibh | roisidís; roiseadh siad | a roiseadh / ar roiseadh* |
roistí | |
| future | roisfidh mé; roisfead |
roisfidh tú; roisfir† |
roisfidh sé, sí | roisfimid; roisfidh muid |
roisfidh sibh | roisfidh siad; roisfid† |
a roisfidh; a roisfeas | roisfear | |
| conditional | roisfinn | roisfeá | roisfeadh sé, sí | roisfimis; roisfeadh muid | roisfeadh sibh | roisfidís; roisfeadh siad | a roisfeadh / ar roisfeadh* |
roisfí | |
| subjunctive | present | go roise mé; go roisead† |
go roise tú; go roisir† |
go roise sé, sí | go roisimid; go roise muid |
go roise sibh | go roise siad; go roisid† |
— | go roistear |
| past | dá roisinn | dá roisteá | dá roiseadh sé, sí | dá roisimis; dá roiseadh muid |
dá roiseadh sibh | dá roisidís; dá roiseadh siad |
— | dá roistí | |
| imperative | roisim | rois | roiseadh sé, sí | roisimis | roisigí; roisidh† |
roisidís | — | roistear | |
| verbal noun | roiseadh | ||||||||
| past participle | roiste | ||||||||
* Indirect relative
† Archaic or dialect form
Etymology 3
Noun
rois m sg
- inflection of ros (“linseed, flaxseed”):
- vocative singular
- genitive singular
Further reading
- "rois" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
- Entries containing “rois” in English-Irish Dictionary, An Gúm, 1959, by Tomás de Bhaldraithe.
- Entries containing “rois” in New English-Irish Dictionary by Foras na Gaeilge.
Old French
Noun
rois m
- nominative singular of roi
- circa 1170, Chrétien de Troyes, Érec et Énide:
- Li rois respont: "N'est pas mançonge"
- The king replied "this is no lie"
- Li rois respont: "N'est pas mançonge"
- circa 1170, Chrétien de Troyes, Érec et Énide:
- oblique plural of roi
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.