reyna

See also: Reyna

Icelandic

reyna (weak verb, third-person singular past indicative reyndi, supine reynt)

reyna — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að reyna
supine (sagnbót)		reynt
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		reynandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég reyni	við reynum	present (nútíð)	ég reyni	við reynum
	þú reynir	þið reynið		þú reynir	þið reynið
	hann, hún, það reynir	þeir, þær, þau reyna		hann, hún, það reyni	þeir, þær, þau reyni

past (þátíð)	ég reyndi	við reyndum	past (þátíð)	ég reyndi	við reyndum
	þú reyndir	þið reynduð		þú reyndir	þið reynduð
	hann, hún, það reyndi	þeir, þær, þau reyndu		hann, hún, það reyndi	þeir, þær, þau reyndu

imperative (boðháttur)	reyn (þú)	reynið (þið)
	reyndu	reyniði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

reynast — mediopassive voice (miðmynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að reynast
supine (sagnbót)		reynst
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		reynandist the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég reynist	við reynumst	present (nútíð)	ég reynist	við reynumst
	þú reynist	þið reynist		þú reynist	þið reynist
	hann, hún, það reynist	þeir, þær, þau reynast		hann, hún, það reynist	þeir, þær, þau reynist

past (þátíð)	ég reyndist	við reyndumst	past (þátíð)	ég reyndist	við reyndumst
	þú reyndist	þið reyndust		þú reyndist	þið reyndust
	hann, hún, það reyndist	þeir, þær, þau reyndust		hann, hún, það reyndist	þeir, þær, þau reyndust

imperative (boðháttur)	reynst (þú)	reynist (þið)
	reynstu	reynisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

reyndur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	reyndur	reynd	reynt	reyndir	reyndar	reynd
accusative (þolfall)	reyndan	reynda	reynt	reynda	reyndar	reynd
dative (þágufall)	reyndum	reyndri	reyndu	reyndum	reyndum	reyndum
genitive (eignarfall)	reynds	reyndrar	reynds	reyndra	reyndra	reyndra

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	reyndi	reynda	reynda	reyndu	reyndu	reyndu
accusative (þolfall)	reynda	reyndu	reynda	reyndu	reyndu	reyndu
dative (þágufall)	reynda	reyndu	reynda	reyndu	reyndu	reyndu
genitive (eignarfall)	reynda	reyndu	reynda	reyndu	reyndu	reyndu

From Latin rēgīnam, accusative of rēgīna, from rēx (“king”).

reyna f (plural reynas)

queen
- c. 1250: Alfonso X, Lapidario, f. 1v.
  […] quiſo dios que uinieſſe a manos del noble Rey don alfonſo fijo del muy noble Rey don ferrando ¬ dela reyna donna beatriz […]
  […] God wanted it to come to the hands of the noble king don Alfonso, son of the very noble king don Ferdinand and the queen, lady Beatrice […]

Borrowed from Spanish reina (“queen”).

reyna

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.