revelandus
Latin
Etymology
Future passive participle of revēlō.
Participle
revēlandus m (feminine revēlanda, neuter revēlandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | revēlandus | revēlanda | revēlandum | revēlandī | revēlandae | revēlanda | |
| genitive | revēlandī | revēlandae | revēlandī | revēlandōrum | revēlandārum | revēlandōrum | |
| dative | revēlandō | revēlandō | revēlandīs | ||||
| accusative | revēlandum | revēlandam | revēlandum | revēlandōs | revēlandās | revēlanda | |
| ablative | revēlandō | revēlandā | revēlandō | revēlandīs | |||
| vocative | revēlande | revēlanda | revēlandum | revēlandī | revēlandae | revēlanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.