rememoratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of rememoror.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /re.me.moˈraː.tus/, [rɛ.mɛ.mɔˈraː.tʊs]
Participle
rememorātus m (feminine rememorāta, neuter rememorātum); first/second declension
- remembered again
- called to mind
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rememorātus | rememorāta | rememorātum | rememorātī | rememorātae | rememorāta | |
| genitive | rememorātī | rememorātae | rememorātī | rememorātōrum | rememorātārum | rememorātōrum | |
| dative | rememorātō | rememorātō | rememorātīs | ||||
| accusative | rememorātum | rememorātam | rememorātum | rememorātōs | rememorātās | rememorāta | |
| ablative | rememorātō | rememorātā | rememorātō | rememorātīs | |||
| vocative | rememorāte | rememorāta | rememorātum | rememorātī | rememorātae | rememorāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.